لحظه های بی تو                                  
          دیر باز است که دلم به خاطر تنهایی سخت می گیرد و من
         این جا تنها روی صند لی ای نشسته ام که روزی با هم روی
         آن نشسته بودیم...
          اما حالا کجایی که بدون تو به کویر خشکی تبدیل شده ام که    
         نه در آن احساس هست نه شهری نه عطری و نه امیدی و من
         تنها به امید تو لحظه ها را می گذرانم.دلم می خواهد که رسم
        آشنایی بنشیند جای هر نفس جدایی جانم.
        یگانه عا لم تو را گم کرده ام امروز لحظه های  من   گرفتار
        سکوتی سرد و سنگینندو چشمانم ا ز علاقه تودیگر درخشش
        ندارند.تو از جنس ماه و من از جنس غروب لحظه های تو
        روشن لحظه های من تاریک و قانون را برای من و تو به
        وجود آورده اند.سکوت من رفتنی و شادی تو آمدنی.تا کی
        باید به انتظار لحظه های رسیدن به تو باشم...؟؟؟؟